Theater

Cactus

Cactus is psychologisch werk in theatrale vorm. Het is een intieme voorstelling over het verlangen naar thuiskomen — bij jezelf en bij de ander.

We volgen een man die vastloopt in zijn werk en in zijn relatie. Hij voelt dat het niet goed gaat, maar vindt geen houvast om richting te kiezen. In zijn pogingen tot verbinding botst hij steeds opnieuw op zichzelf, zonder helder te krijgen wat hij werkelijk nodig heeft.

De positie van het publiek

Het publiek wordt rechtstreeks aangesproken in de positie van de psychotherapeut.
Niet als toeschouwer aan de zijlijn, maar als luisterende aanwezige.

Er wordt niets gevraagd en niets opgelost. Het publiek grijpt niet in en geeft geen antwoorden, maar daalt mee af in de binnenwereld van de man. De tekst beweegt daarbij tussen alledaagse spreektaal en meer poëtische passages.

Vorm en verloop

De voorstelling bestaat uit dertien korte scènes, gespreid over een periode van twee jaar.
Langzaam ontvouwt zich een traject van:

  • hunkering
  • hechting
  • breuk
  • verlatenheid
  • en het telkens opnieuw zoeken naar verbondenheid

Wat vandaag zeker lijkt, wordt later opnieuw in vraag gesteld.
De voorstelling laat zien hoe liefde complex wordt wanneer zorg voor jezelf en nabijheid tot de ander elkaar niet vinden.

Praktisch

  • Duur: 70 minuten
  • Tekst, spel, regie en productie: Edward Verschaeren & Isabelle Van Dongen
  • De tekst van de voorstelling is ook beschikbaar in boekvorm.

Voor wie

Cactus is een theatervoorstelling voor volwassenen.
Ze brengt relaties en samenleven in beeld zoals ze zich vaak werkelijk voordoen: complex, gelaagd en zonder duidelijke antwoorden.

De voorstelling oordeelt niet en kiest geen kant.
Niet de vraag wie gelijk heeft staat centraal, maar wat geraakt wordt in relaties:
wat schuurt, wat vastloopt, wat moeilijk gezegd kan worden.

Juist daar ontstaat ruimte voor herkenning en reflectie, zonder dat de voorstelling het gesprek stuurt of richting oplegt.

Context en mogelijkheden

Cactus kan zelfstandig worden geprogrammeerd binnen een cultureel aanbod.
Daarnaast leent de voorstelling zich voor verdieping, bijvoorbeeld in combinatie met:

  • een nagesprek
  • een inleiding
  • of een samenwerking met lokale partners

Zo kan de voorstelling ook functioneren als startpunt voor gesprek en reflectie.

We stapten samen in een wagen. Tranen van pijn maakten de weg gevaarlijk glad. We botsten op elkaars grenzen. Littekens herinneren ons vandaag aan gehecht zijn. (Uit Cactus, © Edward Verschaeren)

Recente voorstellingen:

18 december 2025, 20u15, Heusden-Zolder, CC Muze, Zwarte Zaal (I.s.m. Avansa Limburg en de Gemeente Heusden-Zolder, dienst Preventie en Welzijn)

7 december 2025, 19u30, Heist-op-den-Berg, CC Zwaneberg, Blauwe Zaal (I.s.m. Gemeente Heist-op-den-Berg, dienst Preventie en Welzijn)